و جلال سلام الله عليهم صادر شده است اين است . [ سپس روايات ناهيه از غنا را نقل كرده و گويد : ] و همچنين اهل بيت عصمت سلام الله عليهم در مقام بيان صوتى كه از جهت ربوبيت ملقاة در هويت عبد است به آن اشاره فرموده اند ، و احاديثى كه دلالت بر اين حكم نمايد اين است كه حال ذكر مىشود : . . . عن علي بن جعفر عن أخيه عليه السلام قال : سألته عن الغناء هل يصلح في الفطر و الأضحى و الفرح ؟ قال : لا بأس ما لم يعص به . « 1 » و شبهه اى نيست كه اين نوع از صوتْ محمود و محبوب نزد شارع مقدّس است بل حق است بر عبد كه در جميع مقامات قرائت كتاب الله و مناجات و كلمات دالَّه بر مصائب اهل بيت عليهم السلام مراعات اين لحن حسن را نموده ، ولى به شأنى كه از حدّ اعتدال فطرى خارج نشود چنانچه خداوند عالم در حكم صلات اشاره فرموده : * ( « وَلا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَلا تُخافِتْ بِها وَابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا » ) * « 2 » و شكى نيست كه ذكر محض طلعت حضرت محمود ، و مرآت جمال آيهء معبود جناب ابا عبد الله الحسين عليه السلام نفس صلات است بل حقيقت صلات نيست إلَّا ذكرِ عبدْ خداوند را به ظهورات متجلَّيه از آثار فعل ايشان در ملكوت و امر خلق . و مناط و ميزان صوتى كه محبوب است عند الله و عند اوليائه صوتى است كه در مقام اعتدال بين ذلك واقع باشد كه به مجرّد استماع آن محو كند از حول فؤاد عبدْ كلّ ذكر ما سوى الله را و داخل گرداند عبد را بر بساط قدس قرب و انس به مقام ظهورات و تجليات حضرت معبود جلّ ذكره . و اين نوع از صوت محمود است و صوت حسن است كه شموس عظمت و جلالْ قرائت كتاب الله مىفرمودند ، و هر ذاكر حقّى هم كه در مقام اعتدال صوت لحن . .

--> « 1 » مسائل على بن جعفر ، ص 156 ، ح 219 « 2 » سوره اسراء ( 17 ) : 110